Czy państwo jest uczciwe?

 

Nie ma co gdybać, warto na to pytanie odpowiedzieć systemowo, czyli odpowiedzieć sobie na dwa pytania.

1) Co powinien robić rząd/państwo? i drugie; 2) Czy taki rząd istnieje, jest nam znany.

Kiedy wyprowadzimy sobie pojęcie państwa z porządku naturalnego (mamy ludzi, którzy są sobie równi, mają wolność, nie mogą jedynie krzywdzić innych, aby samemu nie być krzywdzonym) to mamy jedną z tych osób obarczoną odpowiedzialnością na przestrzeganie prawa (aby nikt nie krzywdził drugiego, a jeśli już do tego dojdzie, to trzeba go ukarać, ku przestrodze dla innych, jak i zadośćuczynieniu). Osoba ta nie może (nie jest w stanie) samemu dopilnować tego, więc dobiera sobie pomocników. Te osoby tworzą struktury organizacji, aby sprawnie i wydajnie działać-tak tworzy się państwo.

Państwo posiada swoje procedury wewnętrzne jak i coś co określamy przepisami, jest to pewnego rodzaju regulamin, który pomaga mu stać na straży tego prawa, ułatwiając jego pracę, ale i są one generalnie wywodzące się z zasady domniemanego ułatwienia ze strony obywatela. I tak posiadanie dokumentów tożsamości, wymóg rejstracji pewnych transakcji (księgi wieczyste, testamenty, umowy,itp), wprowadzanie uregulowań szczegółowych (kodeks drogowy) ma jeden główny cel-zwiększa możliwość ustalenia stanu faktycznego (prawdy) oraz łatwości określenia zaistnienia stanu złamania prawa (wyłapania tego momentu szkody i bezbłędne ustalenie sprawcy). To podstawowy cel jaki postawiono przed państwem.

Każdy z nas jest wolnym człowiekiem, i jako wolny człowiek może realizować się dowolnie, w sposób który uzna za pożądany przez siebie-to wolna droga do rozwoju i powiększannia swojej świadomości, ale i wolność do zatracenia się i samobójstwa (które nigdzie nie jest karane). System ten opierać się powinien na zakazach (w obronie innych) a w żadnym wypadku na nakazach (jest to próba narzucenia woli-inżynieria społeczna). Oczywiście ludzie generalnie są osobami społecznymi, więc nie tylko łączą się w pary, ale i współpracują ze sobą w różnych dobrowolnych konfiguracjach, wynikających z z różnych przyczyn (miejsca zamieszkania, pracy, nauki, zainteresowań, itp)-są to społeczności.

Jest jednak jedna struktura, której zarządza majątkiem wspólnym wszystkich (przestrzenią publiczną i zasobami), i to jest generalnie drugi cel istnienia państwa-aby tu panowała zasada zgodna z Prawem, musi państwo stać na zasadzie, że jest jedynie powiernikiem w imieniu obywateli danego majątku, i nie tylko nie może nim dowolnie (nieuczciwie i niesprawiedliwie) dysponować, ale i nie może go wykorzystywać na cele doraźne. Własność danego fragmentu państwa, należy nie tylko do jego obywateli, ale i też do tych którzy nimi byli, jak i będą-i tu mamy trzeci cel istnienia państwa, nieco metafizyczny i ponadczasowy, ale niech będzie on sprowadzony do nieco bardziej nam bliższej roli gospodarza.

Tu państwo musi podchodzić do swojej roli i rozwiązań stosowanych, nie tylko w dzisiejszej perspektywie, ale i kolejnych lat i pokoleń-nie mogą obecne pokolenia żyć kosztem innych, ale i nie można obecnego pokolenia wykorzystywać w imię łatwiejszego życia kolejnych (to często stosowany wybieg w totalitaryzmach, lub przez próżnych polityków, którzy zamiast obciąć niepotrzebne wydatki i zracjonalizować struktury, wolą wykorzystywać masy społeczne, uprawiając propagande maskującą stan faktyczny). Stąd wywodzi się potrzeba zapewniania przez państwo pewnych potrzeb ogólnych, w postaci jak najmniej ingerującej w wolność osobistą człowieka, lecz jednocześnie nie pozostawiającą go na pastwę własnej głupoty i pecha. To pewnego rodzaju zabezpieczenia socjalne (bon oświatowy, państwowy system emerytalno-zdrowotny, system prac publicznych dla potrzebujących, itp) które powinny być zorganizowane po godpodarsku (efektywnie), sprawiedliwie (bez wyłączeń) i uczciwie-ale i w sposób, który umożliwi ich powolne wycofywanie, jeśli poziom świadomości i samodzielności będzie rósł w społeczeństwie.

PTak więc widzimy że nasz rząd (i każdy inny) powinien się cechować sprawiedliwością (wszyscy równi wobec prawa) i łatwością w dochodzeniu tej sprawiedliwości., uczciwością w zarządzaniu majątkiem wspólnym (wybierane najlepsze rozwiązania z punktu wdzenia obywatela, nie urzędnika) i tworzeniu warunków do rozwoju obywateli, a nie struktury państwowej, oraz gospodarnością (poczuciem odpowiedzialności za stan obecny i przyszły państwa, oraz prymat dobra obywateli nad dobro państwa, nawet w sytuacji gdy stan państwa jest zagrożony nadal obowiązuje ten prymat, bo zagrożenie dla państwa jest również zagrożeniem dla obywatela-stąd mimo nadzwyczajności środków i przepisów obowiązujących, jest ten prymat nadal obowiązujący. Przeglądając rządowe i państwowe projekty oraz obowiązujące już rozwiązania, łatwo można odnaleźć przykłady pasujące do jednego z trzech obowiązujących celów i je własnoręcznie ocenić.

Pamiętajmy, że państwo powinno działać transparentnie i opierać swoje działania na prawdzie, oraz realnych, a nie wymyślonych problemach. Po tym wszystkim warto sobie zadać pytanie, czy mamy z takimi działaniami do czynienia, a jeśli nie to czy organizacja naszego państwa nie przypomina sytuacji narodu podbitego, a nie posiadającego własne państwo.   

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s